Bülbül dem dökerken gülün dalında,
Ben kendi sevdamdan kuldan utandım.
Bir yâr seven gördüm yârin yolunda,
Ben kendi özümden dilden utandım.
Yâr için yanan kul sevdasın över,
Her yüzü güldürmez gönül yarası
Aha düşen bir kul yanarak gezer
Ruh sevmezse yanmaz kalbin çırası
Derde düşen derman arayıp gezer
Can sevmezse yâri almaz aynına
Yolun olayım
Üstatlar bağının gonca gülüne
Sen kul ol ki bende yolun olayım
Aşkımı bırakma zaman yeline
Sen gül ol ki bende dalın olayım
Kuranı rehber kıl kalbini düzelt
Yatma seher vakti Allaha yalvar
Hal ehli olanın yolunu gözet
Yatma seher vakti Allaha yalvar
Hakikat sorana hak olur yakın
Gülen kalpleri öldürme
Yürü kurban Hakka doğru.
Zalim nefsini güldürme
Yürü kurban Hakka doğru.
Anla nefsinin fendini,
Bülbüller dem döker gül bakışına
Zaman yahşi fakat yaman kul benim
Bir ömür yetmiyor kalp akışına
Zaman yahşi fakat yaman kul benim
Can, bedene ser eyledim ölümü
Veziri rezil eder
Kulu hakka götürür, Mevla’yı anlatan yol
Bir asrın saadeti, ilim ile yazılır
Veziri rezil eder, adaba uymayan dil
Bir aslın asaleti, edepsizle bozulur
Aşk oduna atarak kollarımı bağlattın
Ver de canımı verim yeter ki duy sesimi
Bir sevdanın hüznüyle şu gönlümü ağlattın
Ver de canımı verim yeter ki duy sesimi
Aşk narına düşen kul yana yana yorulur
Bir kulun gönlünü lafla süsleyip
Boş kalbi öldüren insanı sevmem
Gönül sevdasını dille besleyip
Bir kalbi öldüren lisanı sevmem
Ar edep bilmeden ahkam savuran
-
Emrah Akkan
Tüm Yorumlaraz önce harika bir şiir okudum şimdi ise o şiirin sahibini yürekten kutluyorum.