Yeni haber yok Osman
Yine muvakkadız
Hayatımızdaki raylarda değişme yok
İstikametler aynı, istasyonlar hep aynı
Takma kafana be Osman
Gülenle gülecekmişsin
Benim sana olan özlemim
Kavrulmuş Bitkilerin,
Aheste, aheste gökyüzünde süzülen
Yağmur Bulutlarına olan özlemleri
Gibi
Haydi artık bardaktan boşalırcasına gel'de
Şehir zehirlenmiş bir göl gibi,
Gözlerimin önünde,
Rüzgar eğerinden ögür kalmış bir kısrak gibi,
Bütün kavak ağaçlarını buduyor şimdi,
Sımsıcak bir odadayım
Masamın üstünde onlarca karar yazılmaya bekliyor
Senden sonra hiç değişmedi,
Yanında sen varmış’sın gibi dolaştı
caddelerde
Kır kahvelerine oturdu
Yağmurlu havalarda,
Evlendiğini Ganime karısından öğrendi
Ve yoksun
Film yeniden başlıyor
Senaryo değişik
Bir kişilik bir film bu
Sen yoksun
Ötekilere benzemiyor bu film
Her ilkbahar sonrasında
Hüzünlü bir sonbahar başlar
Sarı yapraklar koybolur gider bilinmeyene,
Her ilk baharı bekleyen gibi,
Elbet sonbaharı da vardır bekleyen
Kabülümüz gelecek sonbaharlara da
Soruyordun ya hep,
Benden önce var mı sevdiğin diye,
Her zamanki gibi İnanmasan da,
Söylüyorum bak yine
Senden önce kimse yoktu,
Senden sonrada kimse yok
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!