Felek Defteri Şiiri - Özdemir Koca

Helak etti güzelim defteri,
Feleğe yazdırdım defterimi,
Hem ömrümü yazdı ilmine,
Hem gelmişimi geçmişimi,

Ziyan etti defterimi o felek,
Aldım yeni bir defteri yaz dedim,
İçinde aşk acısı geçmesin,
Yüzüme vurmasın fakirliğimi,

Helak etti felek güzelim defteri,
Hep yazdı çamurlu çeperli,
Oysa kalem verdim ben feleğe,
Kalemin ucu bile gümüştendi.

Yaz dedim bir daha yeniden,
İtiraz etmem severim hem de;
Kaderin en güzellerini yaz işte,
Bir daha mı yaşayacağım ömrü.

Bir sarayda yaz bir prens gibi,
Paralarım olsun dolu dolu,
Bir ev kiralayayım paralarıma,
Biraz da desinler Borsa güzeli.

Ne gördük fakirlikten başka,
Ağzımızda diş kalmadı döküldü,
Saçlarımız ağardı sürünmekten,
Ödeyemedik feleğin bedelini.

Hocam anladık fakir Cennette de,
Cennet sevmez mi yoksa zengini,
Ah! Felek ne borçlar ödedim sana,
Benim ömrüm hep yevmiyeli.

Benim hakkım değil mi güzel sevmek,
Saraylar da prensler gibi yaşamak,
Şehir şehir gezip dolaşmak,
Bize mi yazılmış hep hayatın bedeli.

Özdemir bir ömrünü verdi sana,
Şimdi bomboş kalmış yazık elleri,
Sen kahkaha atıp yaşarken hayatı,
Onun ağlamaktan kör oldu gözleri.