Tekrar kağıda kalbim dokundu aklımla yazamıyorum.
Bir haykırış içerisinde sessiz nefes alamıyorum.
Vücudumu fazladan bir yığın olarak görüyordum,
Ruhumla yaşarım sanardım da ruhum kalem tutmuyor.
Yeniden sevme hadmindeyim duygulara kapılıyorum.
Çok kurnazım deyip de bir gülüşe kanıyorum.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta