Eser rüzgar hazan vurur bağımı.
Sahildeyim kum sarıyor ayağımı.
Martılar sarmış sağımı solumu.
Seni anlatıyor buğulu gözlerim.
Öldüler canlar kıyamet kışta.
Bir olmalıyız savaşta barışta.
Adıyaman ,Urfa,Kilis Maraşta.
Ağlar halkımız ağlıyor bu gün.
Bülbül figan etti güller kurudu.
Seven üzgün sevmeyen üzgün.
Yağmur yağarken dereler sustu.
Seni çok özledim canım bugün.
Hak hukuk kalmadı insanlığı sildik.
Mücadele ederek ömrümüzü verdik.
İşkenceler gördük yoldaşlarla öldük.
Susarak susarak hep bugüne geldik.
Yobazlar gericiler bu halkı böldü.
Zam zulüm haksızlık aldı yürüdü.
Ormanlarımız yandı ağaçlar kurudu.
Kime ne söylesem kime ne deyim.
Yalanlarla palanlarla açık oturum.
Kahrediyor yurdumuzu bu durum.
Gericilerle dolmuş şimdi her kurum.
Bu hallere nasıl düştük dostlarım.
Gemimiz başladı sular almaya.
Aç yatıyoruz günleri saya saya.
Yırtıklarımız can tutmuyor yama.
İnsanlık bu ise batsın bu dünya.
Almışsın canım sen beni benden.
Seninle nura dönmüştür bu alem .
Uç melekler gibi gel penceremden.
Şiirimsin aşkımı yazıyor bu kalem.
Dedim soğuk pınardan bir su içim.
Bu çeşmeyi yapan usta çoktan öldü.
Köyüme gitmiştim ben gezmek için.
Bizlere canını veren işte bu köydü.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!