Haksız bu dünya yaşarsan yaşa,
Yalakalar yalancılar gidiyor hoşa.
Sen çalış didin hep gidiyor boşa.
Bizlere düşman bozuk bu düzen.
Güller içinde açılmış menekşe.
İnsan olmak doğruluk sevgidir.
Kırma gönlümü ruhumu okşa.
Zamla zulüm acılar bizleredir.
Kimisi köşk sahibi kimisi saray,
Pay edilmiştir bu memleket pay,
Haksızlıklar hiç bitmiyor say say,
Din ile sömürmüşler bizleri atam.
Göçen insanların yıkılan ocakların.
Ne suçu var beşikte yatan çocukların.
Canları yok muydu ölen mazlumların.
Neden engel olamıyoruz bizler niye.
Hayatımız işkence her gün çile.
Dinciler yobazlar yapıyorlar hile.
Ülkeyi satıyorlar bunlar bile bile.
Sizler padişahsınız bizler köle.
Düşünceni bırakma sen kendi haline.
Kusurlar ararsan can bir bak kendine.
İnsan ol bir kere sevgin ekle sevgine.
Cahilin batağında şimdi boğuluyoruz.
Bazıları nuska takmışlar boynuna.
Kazanalım bizler onlar ise çalsın.
Ermiyor akıllarımız oynan oyuna.
Bunlara oyunu verenler utansın.
Gündüzüm karanlık oldu yormayın,
Adaletli bir ülkede kendime gelsem.
Kim olduğumu sakın bana sormayın.
İpini tutup kuyulardan bir çıkabilsem.
Yazarım okurum oluyor boş,
Ben onsuz hanımı kaybettim.
İçerim bazen olurum sarhoş.
Seven gönlümü perişan ettim.
Bazen ağlıyorum başkaları gülerken.
Arkadaşlarım beni hep ararlar erken.
Bana geliyor hayalin ben uykudayken.
Özlemini artırıyor dolmaz boş sokak.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!