Hasret kalmış suya toprak içten içe ağlar.
Viran olmuş köydeki ağaçlar evler bağlar.
Harabe olmuş bizim oturduğumuz binalar.
Kimler geldi kimler geçti yolsuzdur dağlar.
Güvenme sen kırılır tuttuğun dalın.
Geri gelmez ki can gençlik zamanın.
Saçın beyazlanır kalmaz dermanın.
Kimler geldi kimler geçti anlasana.
Kurtuluşları bilirler bazıları ölümü.
Akıllarından çıkarmazlar zulümü.
Kimseler görmüyor açmış gülünü,
Zaten kalmadı koklayacak kimse.
Hasretim ben huzurlu bir güne.
Tanımaz olmuşum kendimi bile.
Yazar çizerim hep düşerim dile.
Benim çektiğimi kimse bilemez
Ben yaşlandım beyaza karıştım.
Ömrümce köyde şehirde çalıştım.
Fakirle yoksul yaşamaya alıştım.
Yıllardır gurbette kalıp dururum.
Fakir insanları görürüm sokakta.
Bacalar tütmüyor göçen ocakta.
Paylaşsak bölüşsek insan olsakta.
Sevgisiz gönüller olmuş insafsız
Kimse kimselere uzatmıyor elini.
Parayla pul yapmışlar islam dinini.
Anlıyamadılar bunlar senin kinini.
Kalmamış insanlık nede bir hatır.
Yok kimsenin kimseyi sorduğu.
Bozuktur düzen mantık arama.
Suçluların suçluları yargıladığı.
Hiç raslamam doğru bir adama.
Sevda aşklar olur her canda.
Duygusal olanlar şiirler yazar.
Onu yaşarsın geçen zamanda.
Özlenir seven ela gözlü yar.
Kinleri garezleri serdiler cihana.
Bunların tercihi haksızdan yana.
Baskılar yaptılar binlerce cana,
Hiç çekinmeden hesap sormalı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!