Kimse. Şiiri - Fehmi Tazegül

Kurtuluşları bilirler bazıları ölümü.
Akıllarından çıkarmazlar zulümü.
Kimseler görmüyor açmış gülünü,
Zaten kalmadı koklayacak kimse.

Konuşmaz mezarlarda yatan ölüler.
Arkadaş olur çalılarla yeşil çimenler.
Şimdi nerde faniyi kalpten sevenler.
Çaresizler yatar ne varsa bu yerde.

Taş toprak olmuştur susuz mezarın.
Babamın mezarına hep giden ben.
Hiç bir ses gelmez mezarın içinden.
Herkes bir şeyler düşünür kendince.

Fehmi.
Neler geliyor neler insanların aklına.
Kalan var yıllarca silasından uzakta.
Söyleyecek sözleri var bunların sana.
İnsanlar sevgi saygıyla hep yücelir.