Acılarla uğraşirken bedenimde ben.
İnsanlığı hissediyorum hep içimden.
Batarsa birinin eline iyneyle bir diken.
Gözlerim yaşlanır ben acılar çekerim.
Yıllarım geçmiş hatırladım onu.
Ölümle mezarında insanın sonu.
Yoksul fakirler giyer yırtık donu.
Acı dedi yakama yapıştı gönül.
Yollara baktım gözyaşı döktüm.
Gördüklerim beni benden aldı.
Hayale daldım ben çok üzüldüm.
Akşam oldu yüreğimde acı kaldı.
AÇILAN GÜLLER.
Anneler kundakta bebeği beler.
Anlatmaya değer daha neler var.
Kurumuş çatlamıştır nasırlı eller.
Bülbüllere sevdadır açan güller.
Benim gönlümde hep sevgi var.
Kendisini bazıları padişah sanar.
Güzeldir yaşam can ölene kadar.
Boşuna geçirme ömrünü sen yar.
Söylesem nice dertlerim var.
Ne yazım bellidir nede bahar.
Benim dostum çiçeklerle otlar.
Dertlerimle acılarımı kim bilir.
Gözümden yaşlar dökülür ince ince.
İsyan etmedim hep beklerim sabırla.
Ülkemde doğru insan olmalıyız önce.
Acılarımla kederimle şiirlerimi hatırla.
Yüreğim yandı gözyaşı döktüm.
Yoldaşlarım beni Mecnun sandı.
Saçlarım ağarmış çok üzgünüm.
Bana odamda ıstırap acılar kaldı.
Benim gönlüm yara bağladı.
Mecnunlar sardı her yanımı.
Aşkına sevenine can ağladı.
Yara ettiler kalbimde acımı.
Bazen üzülürsün olursun pişman..
Haksızlıkları görür senin gözlerin.
Yardım ettiklerin bilir seni düşman.
Acınacak hallere gelirsin bir gün.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!