Mezarlık dolmuş şehirde köyde.
Toprağın olmuş sana sadık yar,
Her yer senin olsa da ne fayda.
Dünya fani bil unutma ölüm var.
Doktorla hekim bulamaz çare.
Bir gün elbet gireceksin kabre.
Kötülüğe arka çıkma ha bire.
Azrail gelir kapını çalar sonra.
Uzar günler hüzün dolunca.
Öylece kalmışım yana yana.
Batıyor güneş gece olunca.
Damla yüzde yaş olur bana.
Nerde güzellikler gelinler kızlar.
Küsmüşler bizlere aylar yıldızlar.
Çalmaz davullar kopuzlar sazlar
Akşam olur sabah olur ağlarım.
Tarlada çalışır ellerinde belleri.
Boş zamanda halılarını dokurlar.
Acılarla kederlerle geçer günleri.
Köyünde güllere hayran olurlar.
Bazen bir ölüyüm bazen diriyim.
Deliren gönlüm aşksız dururmu.
Bende Ferhatla Mecnun gibiyim.
Sensiz dünyam benim olurmu.
Gerçekleri söyle hiç çekinme sakın.
Haksızlıkla adalet bu ülkede varsa.
Mutluluk kurtuluş bize olmadı yakın.
Kuru ekmeğe çalışırız soran olursa.
Muhtaçsın ömrünce hep sevgiye.
Çırpınırsın zengin olacağım diye.
Yaşadığın hayatında ölürsün niye.
Elveda edersin yıllara geçen güne.
Hep boşa geçirdik biz tüm zamanı.
Kimileri sünni olmuşlar kimileri şia.
Ölenler ölüp gitmişler Atatürk hanı.
İhanet ettik yeşilliğe suya dünyaya.
Nedir benim bunca çektiğim.
Beni görenler Kerem sanıyor.
Benimde vardır bir sevdiğim.
Günlerim bana zindan oluyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!