Fehmi Tazegül Şiirleri - Şair Fehmi Tazegül

Fehmi Tazegül

Yaratandan elbette geliyor emir.
Saçlarım ağardı can ihtiyar etti.
Fakir yoksullukla geçti bu ömür.
Zannetme hayat gül gibi geçti.


Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Baykuşlar uçar şimdi kendi başına.
Elimizden bir şeyler gelmez ne çare.
İnsanlar ölüyor bakmıyorlar yaşına.
Bülbül olmuşuz düşmüşüz biz zara.


Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Beni seven mutlaka tanır.
Yaralı gönlüm belki ıslanır.
Gönlüm can sana yaslanır.
Oldum aşkına ben zavallı,


Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Ağlıyor analar yavrum diyerek.
Gözler yaşlı dayanmaz yürek.
Enkazın altında ağlıyor bebek.
Beni senle yakar can feryadım.


Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Fayda etmiyor neden dualar.
Rüşvet yediniz yıkıldı binalar,
Öldü yavrular göz yaşlı analar.
Yine cana olanlar oldu canlar.


Devamını Oku
Fehmi Tazegül


Kapandım kaldım karanlık zemine.
Ağarmış saçlar ağrıyor her yanım.
Kulak asmadık kimsenin sitemine.
Bilim isyankarı yobazlara isyanım.

Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Geçiyoruz bizler feleğin çarkından.
Haksızlık döküldü yıllarca dilimden.
Her gün bir ah çekiyoruz derinden.
Zengin düzenidir bu bozuk düzen.


Devamını Oku
Fehmi Tazegül


Düşmanlık bürümüş bütün zihinleri.
Kapanmıştır yollarımız yağıyor kar.
Boynu bükük şimdi kızlarla gelinleri.
Ateşlerle dostluklara yürüyenler var.

Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Kalmamış kimsede akıl ve fikir.
Ekmeğe muhtaç yoksul ile fakir.
Gericiler toplanmış çekiyor zikir.
Düzen bozulmuş elden ne gelir.


Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Gerçekleri yazar benim kalem.
Pulla parayla oynarken elalem.
Mal mülkler içindir verilen selam.
Zindana atılmış köleler gibiyim.


Devamını Oku