Fecri âlem çöküyordu yüreğimin karanlık yollarına
Bir çaya, bir kahveye, evin kırık duvarına
Gölgem kaçıyor benden, gömüldüm kırık duvara
Yalnız kalıyorum… Tek tesellim bu yara
Ve artık yalnızım
Duvarın boşluğunu dolduruyor bu yürek sızım
Dışarıda yağmur her nefes yeni bir soluk
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta