Hep içimize cekeriz karanlığını gecenin.
Aydınlığa hasret gözlerimize uykusuzluğu yazarız.
Yıldızlar sönük bir parçası olmuş düşlerin.
Karanlığı gram gram eriten azmimizle inatla fecre yaklaşırız.
Fecre ulaştırmalı geceyi ne kadar karanlık olsada.
Umudu Yazmalı bu kapkaranlık sayfaya Nurdan kelimelerle.
Bilmeli yakındır aydınlık, karanlık kendini bitmez sansada.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta