İmsak gelip kesmeden,
Dokusunu bilirsin.
Seher yeli esmeden,
Kokusunu bilirsin.
Güneş henüz doğunca,
Gök gürleyip yağınca,
Elin yüzün yuğunca,
Huşusunu bilirsin.
Bir karın tokluğunda,
Nimetin çokluğunda,
En çok da yokluğunda,
Korkusunu bilirsin.
Kimine keyfi keder,
Kimine göre kader,
Ömrüne etme heder,
Rücusunu bilirsin.
Kim mevki makam umar?
Kim kavuşunca azar?
Kim, kime, neye uyar?
Arzusunu bilirsin.
Nimete şükür ikram,
Öğrenelim yol yordam,
Havasın zıttı avam,
Olgusunu bilirsin.
Bir gece yola aksam,
Hilâle yıldız taksam,
Fecre kadar baksam,
Muştusunu bilirsin.
05.05.2025
Mesut TütüncülerKayıt Tarihi : 16.07.2026 15:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Bismillahirrahmanirrahim “Ve’l-fecri...” “Fecre andolsun.” (Fecr Suresi, 1)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!