Dağ gibi yığılan, dertlerim azdı,
Dostlarım halimi, sormuyor Fatoş...
Doktora uğradım, reçete yazdı,
İlaçla tedavi, olmuyor Fatoş...
Hasretin bağrımı, yaktı kavurdu,
Gençlik yıllarımı, rüzgâr savurdu,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Duygu yüklü şiirinizi
beğeni ile okudum
DOĞUM GÜNÜNÜZ KUTLU OLSUN
Seven gönlün, yazan kalemin var olsun.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta