Dün gece seni ıslattım
İçimi kan ağlatıyorlar
Çiçeklerini suladım
Çiçeğimi soldurttular
Güler yüzlü Hüseyin’im
Tekerlekli sandalye nedir bilir misiniz,
Sakatlık nedir bilir misiniz,
Bir damla gözyaşı her şeyi anlatır
Vurmak nedir bilir misiniz,
Vurdurmak nedir bilir misiniz,
Biz yalnızların şairiyiz
Belki gazete üstünde yada altında
Belki de saç sakal karışmış
Aşkın terkedilmiş garip sokağında
Biz yalnızların şairiyiz
Bir umut doğdu
Sabah güneşi gibi
Gözleri masmavi gök gibi
Doldu gözleri bulut gibi,
Yağmurlar döktü basacağı toprağa,
Umutlarını yeşertsin diye.
Kader engellemiş yıllarımı
Dünyandan engellenirsem ne olur
Engellenmezsem ne olur
Bütün aşklara zincir vurmuş
Ne mahkumlar yaşamışım
Tek kalpli hücremde
İnsanlık yetim kalıp
Yavan ekmek bayatlar
Dost katık bulunmayıp
Aç gezerler biz ölünce
Gönül yağmuru bitip
Bu can,cananına muhtaç
Bu gönül,kalbime yenik
Bu yüz,tebessüme yasak
Bu gülüm,bülbüle hasret
Bu gurur,yaşamaya tutsak
Bu ömür,oynamaya vasat
Bu dünyaya bir insan geldi,
İlginçtir bunun canı can değil.
Daha iki günlükten
Bunun canını hiç zannediyorlar
Bunun canı can değil patlıcan.
Bir lokma ekmek yutarım
Tam beş kat acı çekerim
Burnumdan gelir lokmalar
Anlatın, bu nasıl hayat
İlkbahar gidip yaz gelir
Bu kulak neler duydu neler,
Bir kızı bin kişi ister bir kişi alır dediler bana,
Ben istemedim ki
Sadece gönülden sevdim,
Seveceğim,özlüyorum.
Sevginin adaletine inanmasaydım
-
Gokhan Celebi
Tüm Yorumlarharkuleda tebrık edıyorum