Sana türküler yazdım
Hiç olmadı okuyan
Ağladım kalem olup
Aktı mürekkep gözümden
Güzel gözüne bakıp
Sana gül değil kendini veriyorum
Çünkü gülden güzelsin, bahçemin çiçeğisin
Seni çok seviyorum
Cana kıyacak kadar
GÖZÜNE BAKTIM BAKALI
Davaya duyulan derinden saygım
Sevdayı unutup bağrıma bastım
Bayrağı öperek hasreti kaptım
Gönlümden kapını çaldım çalalı
Pınar başında kız gördüm
Yüreğinden su içtim
İçtiğim su sarhoş etti
Lezzet fatihe yetti
Giyinmiş pembeyle beyaz
Asaletine can kurban
Sevimliğine ömür feda
İnşallah gamzen ağlamaz
Lale yanağında açar
Güler soyundan gelen
Adı çıkmış bahar mevsimin
Unutulamayacak güzellik yanında
Hiçbir çiçekle kıyaslanamaz
Yeryüzünün çiçek bahçesinden
Tek gül açar
Bir gül nasıl açar bilinmez
Dikenle açıyor sanılır
Gökten yağmur yağdıranı unutup
Dalından kopartılarak sevdiğine verilir
Ne anladık bu sevgiden
Çiçek açmış pembe gamzede
Gelir öperim o yüzünde
Gülünce gülüyor gökyüzünde
Güller döküyor yeryüzüne
Masum yüzüne bal damlamış
Anam canım annem
Senin yerine toprak doğursaydı beni
Gül olsaydım insan yerine
Solup sararıp yok olsaydım erkenden
Ne farkım var ki gülden
Beni de insan eziyor
Şerefli insansın kimsenin kölesi olmayacak
El öpülecek kulsun kimseye tapmayacak
Ruhuna bile ömür verilir
Gül duygulu olduğundan
Şu gölgeli meşhur
Dikenin acısını da




-
Gokhan Celebi
Tüm Yorumlarharkuleda tebrık edıyorum