Ben burada gölgemleyim, baş başa.
Bir an değil uzunca bir zaman.
Çok şey var konuşacak başını alıp gitmek gibi.
Gölgem gölgelerin ardında zaman zaman.
Gözlerimin içine bakmayı öğrenmedi.
Işıl ışıl olmuyor üstelik.
Derin bir bakışla bakmıyor.
Yalnız senin kahkahalarını duyuyorum.
Ben gülmüyorum.
Daha öğrenmedim, ağlarken gülmeyi.
Duymasınlar sesimi, sen de duyma.
Bir gölgem kalsın yanımda.
Giderken ben onu alacağım yanıma.
Ne saklanıyor şu zalim dünyanın sahnesinde.
Saklanıyor gizli saklı kilitli sandıklarda.
Hep mi yeniden başlar ah kocaman yalan.
Kim düşünü bana ayıracak, sanmam.
Ben gölgemi koydum ortaya.
Ya siz sade almayı öğrenen güruh.
Aldıklarınızla mutlu oldunuz mu acaba.
Ben kendimi dağa taşa yağmura anlatımda.
Ben boynunuzda oldum bir vebal.
Kenan GEZİCİ 18/11/2026
Kayıt Tarihi : 18.11.2026 01:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!