Çıkar çatışmasında yenik düştüm
Kazanamadım ama insanlığı bölüştüm
Uzaktan yakından insan gördüm
Bir dilim ekmeği, duyguları bölüştüm
Hayatın sırları var kendine göre
Her toplumda var çok güzel töre
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




her topumun kendine has örf adetleri vardır. toplumlar arasında elbette görüş farklılıkları olacaktır.. ancak bu kavga ve çatışmaya neden olmamalıdır. selamlar....
harikaydı abim kutluyorum insan yüregini
Yüreğinize sağlık
Arık bir şiirdi,gerçekten de...
Kutluyorum Efendim.
Erdemle.
bir elin nesi var..
kutluyorum kaleminizi, sağlık ve esenlikler diliyorum, listemdesiniz
selamlarımla
Tebrikler Üstadım!
Kaleminiz daim olsun.
Yürek sesiniz susmasın.
Bol ilhamlar, mutlu günler diliyorum.
100+heybem.
Muhabbetle..
Farklılıklar insan için gerekli
Her insan kendince yürekli
Yaşamın içine güzellikler ekli
Sıkıcıdır düşünceler olursa tekli
Güzel bir eser kutlarım saygıyla
Tebrikler ve teşekkürler
İNSANLIĞI BÖLÜŞTÜREN
En güzel haslet tevazu ve
mahfiyet olur, yoksa burnundan
kıl aldırmayan ene ve kibir
bu beklenen bölüşmeyi
yaptırmaz ve mani olur..
Eh malum; kimse de yoğurdum
ekşi demiyor. Ne mutlu o bölüşenlere..
Selamlarımla..
Bedri Tahir Adaklı
Farklılıkların var olduğunu, ayrıca gerekli olduğunu, yaşamı, toplumu, kültürü, düşünceyi zenginleştirdiğini görmek, bilmek bir galibiyettir. varsın karşılığı çıkar çatışmasında yenilmek olsun...
Kutluyorum sayın Mehmet Çoban...
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta