Sen kin ve öfke ile yoğururken kalbini
Ben sevgimizi bohçaya doldurdum
Sen sıcacık evinde umursamazken
Ben kendimi hep pencerende buldum
Sen tek kalemde üstümü çizerken.O kalemle;
Ben kendimi sana şiir yazarken buldum
Seni bildim bileli,
ey balçık dünya,
başıma nice belâlar geldi,
nice mihnet, nice dert.
Seni sırf belâdan ibaret gördüm,
seni sırf mihnetten, dertten ibaret.
Devamını Oku
ey balçık dünya,
başıma nice belâlar geldi,
nice mihnet, nice dert.
Seni sırf belâdan ibaret gördüm,
seni sırf mihnetten, dertten ibaret.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta