Fânîlik Şiiri - Mecit Aktürk

"Ol" demiş, yarılmış göğsü toprağın
Bağrından bir bahar çıkıyor yine.
Kâinat diz çökmüş O’nun önünde
Rengarenk bir kilim dokuyor yine.

Kışı yaşamayan bilmez baharı
Baharla yükselir güneşin hârı
Eriyip dağların bembeyaz karı
Irmaktan, dereden akıyor yine.

Ölümün elinden tutmuş çıkarmış
Tohum emir almış, toprağı yarmış
Rabbimin kudreti her yanı sarmış
Bülbüller ne güzel şakıyor yine.

Ayrılık; varlığın yanı başında
Berzah dile gelmiş mezar taşında
Arı, bal yapmanın hoş telaşında
Gafile hayretle bakıyor yine.

Fanilik hayatın her nefesinde
Gönlüm şu alemin dar kafesinde
Kulaklar pür dikkat bir "OL" sesinde
Gören göz gerçeği okuyor yine...
Gören göz gerçeği okuyor yine...