Yaşadığımız bu ömür Bir ezan ile bir seladan ibarettir. İlk ses kulaklara fısıldanan bir davet, Son ses, ebediyete açılan o nihai davettir. Arada kalan ne varsa yalandır, fani; Kimi hırs peşinde koşar, kimi sefil, kimi gani. Unutma ki bu han, bu hane geçici bir durak, Giden geri gelmez, yollar çok uzak. Bir nehir misali akar demlenir zaman, Ne tutmaya gücün yeter ne de durdurur el aman. Önemli olan gök kubbede hoş bir seda bırakmak, Ve o son seladan önce hakikate uyanmak. Aydın Aydeniz 28.10.2026
Aydın Aydeniz 2Kayıt Tarihi : 9.11.2026 18:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!