Falan filan aşklar diye başladı söylenmeye,
Buruşturup attı kâğıt parçalarını
İçime akan bir çöp tenekesine
Oysa falanı filanı yoktu aşkın
Bir gideni
Bir de bekleyeni vardı.
Falan filan aşklara dair bir şeyler yaz dedi
Ortalık fena halde kurşun kalem kokuyordu.
Üzüntümün bal döken eteğine yapıştım
Gökyüzünde bulut fallarına baktım
Bulutları kahve telvesi ile yıkadım
Söylenince büyüsü kaybolan sözler aradım
Sırladım, sırlandım.
Samanın altından ne aşklar yürüttüm.
Gök gürültüsüne benzer bir şey oldu
Ödüm dizginlerinden boşanıverdi.
Bugüne değin olan şeyler
Bugüne değin olan şeylerin hikâyesiydi.
Zaman tahta bir bavulun içinde eskidi.
Akış, rayları değiştirmeye hevesli bir makinistin
Cüretkâr hareketiyle değişti.
Artık düzyazı kurgusunda bir hayatı içime çekiyorum.
Her uyuduğumda uyanıyor sana olan falan filan aşklar
öyle bir merakki
ölümümden bir ay sonra
bir güncük yaşamak
ve
dostu düşmanı


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta