Falan filan aşklar diye başladı söylenmeye, Buruşturup attı kâğıt parçalarını İçime akan bir çöp tenekesine Oysa falanı filanı yoktu aşkın Bir gideni Bir de bekleyeni vardı. Falan filan aşklara dair bir şeyler yaz dedi Ortalık fena halde kurşun kalem kokuyordu. Üzüntümün bal döken eteğine yapıştım Gökyüzünde bulut fallarına baktım Bulutları kahve telvesi ile yıkadım Söylenince büyüsü kaybolan sözler aradım Sırladım, sırlandım. Samanın altından ne aşklar yürüttüm. Gök gürültüsüne benzer bir şey oldu Ödüm dizginlerinden boşanıverdi. Bugüne değin olan şeyler Bugüne değin olan şeylerin hikâyesiydi. Zaman tahta bir bavulun içinde eskidi. Akış, rayları değiştirmeye hevesli bir makinistin Cüretkâr hareketiyle değişti. Artık düzyazı kurgusunda bir hayatı içime çekiyorum. Her uyuduğumda uyanıyor sana olan falan filan aşklar
Abdullah YılmazKayıt Tarihi : 22.11.2026 23:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!