Tek düzeydi hayatım benim, en bilindik hayat hikayelerindeki gibiydi.
Bir ailem vardı benim. Çocuklarım, eşim, annem ve babam
Birde çok yorucu olmasada değişken zamanlı bir işim.
Evde olduğum günlerde sabahları erken kalkarım.
Çocukları hazırlarım, yedirir, giydirir, okula yollarım.
Sonra ev işler, çamaşırsa çamaşır, bulaşıksa bulaşık.
Gözüm karadır ev temizliği yaparken, kendimden geçerim
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta