Ezgiye Şiiri - Emirhan Cesur

Emirhan Cesur
52

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Ezgiye

Bu,
Ablamın bana aldığı mızıka..
Ses çıkmıyor bundan,
Hep aynı notada..
Sahi ne kaldıysa ondan,
O yokken,
Çalışmıyor,
Çalmıyor da..
Hep aynı hüzünlü ezgilerdeydi,
Sahi senin adın da Ezgiydi..
Yeşillerin örtüldüğü,
Buzlu bir kış gecesi,
Benekli şapkandan çıkarıp,
Bana bir mızıka vermiştin.
İlk sen çalmıştın,
Bak postacıyı bana..
Sanırsam buydu sevgi,
Öğrenemeden uçtun nazarımdan..
Heyecanlıydın sahi,
Sahi bir çocuk gibiydin,
Şort giymiştin o ayazda.
Sırf vakit kaybetmeden,
Benle oynamak için,
Ulaşmak için o gemiden çıkıp,
Keşfedeceğimiz adaya..
Ne çabuk uçtu yıllar,
Sahi bozulmuş da mızıkam..
Ya da ben çalamadım hiç,
Bilemiyorum..
Bilemeyeceğim...

Emirhan Cesur
Kayıt Tarihi : 9.11.2019 19:24:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!