Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Camdan bu kalp kırıldı bir kere
Bir daha düzelmez
düzelmesi dileğiyle...
yüreğinize sağlık
selam ve saygılar
Duygularınızı şiirinize nakış nakış işlemişsiniz.
Güzel bir çalışma olmuş.
Yüreğinize sağlık.
Kaleminiz dik, ilhamınız bol olsun.
Şiir tadında bir yaşam dileğiyle,
Celil ÇINKIR
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta