Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Çocukluk Günü

Ne gül diyen oldu, ne halden anlar,
İçimden gülmedim çocukluk günü.
Bağrına basarda okşar analar,
Okşanır olmadım çocukluk günü.

Bir garip gurbette ahu zar eder,
Gözünde ki yaşı gördü mü dağlar?
Gurbette de olsa gönlünü güder,
Gönlüne göreyi verdi mi dağlar?

İçine işliyor yürek sancısı,

Dallar al giyindi yayla zamanı,
Zirvede şahini koruyor dağlar.
Görenin gönlüne girişi yaman,
Dertlinin derdini görüyor dağlar.

Kar beyaz giyinir gelinlik başı,

Efkârlı başına gönül bağlanır,
Serin yaylaların sefalı dağlar.
Safra kurmuş sarıçiçek eğlenir,
Yaylalarda gönlüm gamlanır, dağlar.

Yine ılık esti baharın yeli,

Dağların yamacı şenlendi yine,
Katarlanıp yola düşmek zamanı.
Çam dibine hasret özlüyor sine
Çiğdemin kökünü deşmek zamanı.

Süslenmiş gelincik sümbüller damat,

Dara Düştüm Gönül

Dara düştüm gönül senin elinden,
Damlayken sel edip akıttın beni.
Neler duydum neler senin dilinden,
El güzel severken bakıttın beni.

Binboğa’dan serindir Erciyes oldu başım,
Bilmeyenler sanıyor bade içtim sarhoşum.
Kardelen kar altında çiçekler arkadaşım,
Dünya güzellerinden güzel seçtim sarhoşum.

Kar düştü saçlarıma keklikler ötüşmeden,

Gönül kalesinde nöbet bekleyen,
Kapısında duran, kula say beni.
Sevdanın derdini; derip denkleyen,
Aşkın pazarında köle say beni.

Yanağı okşarken kâkülün teli,

Gönlümün gülüsün dağlar maralı,
Uzat ellerini gönlüm yaralı,
Gözünden gönlüme sevda vuralı
Meral diye anar dillerim seni.

Gönlüm kutsal yuva gel gir içine,

Bu dünyada kavuşup, kuramadık bir düğün,
Sen dirayet gösterdin, seven yürekle öğün.
Elbette hak divanda, kavuşacağız bir gün,
Yakında geliyorum, biraz dayan Nilüfer.

Kendime bir yer aldım, tam senin ayağında,