Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Sorulmuyor Nilüfer

Gönlümde bir pınar kaynar derinde,
Berrak suyu görülmüyor Nilüfer.
Billurlara koysam durmaz yerinde,
Gönül işte durulmuyor Nilüfer.

Ne kusur işledim söyle sevdiğim,
Dağlara düşürdün gelemiyorum.
Göz açıp dünyaya gönül verdiğim,
Nasıl üzdüm seni soramıyorum.

Bana kaş eğdirip dönme geriye,

Gün döner yıl geçer hep unutulur,
Bu kadar kolay mı söyle bir tanem?
Yaralı gönüller hep avutulur,
Gönüller kanunu böyle bir tanem.

Batarsa yüreğe sevdanın oku,

Sözüne Uyar Ağlarım

Hasret ettin nefesine,
Kulağımda ki sesine,
Sarılmaz sam sinesine,
Kendime kıyar ağlarım.

Elbistan ovası ne ettim size?
Bizden güzel sevmek suç dedi bana.
Ayrılık buyurdu severken bize,
Sen Afşin elinden uç dedi bana.

Ben yetim öksüzken çıktım meydana

Ben Türküm demekten gurur duyarım,
Sende duyuyorsan uy bana gardaş.
Türklüğün şanını korur yayarım,
Bu şuuru âleme yay bana gardaş.

Dünyaya hükmeden dizlerim yorgun,

Toprağı Ağlıyor Şimdi

Kıvılcımdı oldu ateş,
Kuru dallar olur peşkeş.
Kök bedenle olmuyor eş,
Toprağı Ağlıyor şimdi.

Hep benim sandığın yalan dünyadan,
Toprağın koynuna girersin bir gün.
Gaflet uykusundan tatlı rüyadan,
Uyanır eceli derersin bir gün.

Tozpembe dünyada yılların küser,

Tarla ayrıklandı kökü derinde
Millet nedenini soruyor artık.
Nifak yuvaları her bir yerinde
Vatanı sevenler görüyor artık.

Kökü su aldıkça dal budak saldı

Yine bahar geldi Çukur Ovaya,
Çiçeğinden biçsek Tekir Yaylası.
Mor koyunun sütü girdi kovaya,
Bal özeyip içsek Tekir Yaylası.

Dadaloğlu nerde bu dağlar ıssız,