Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Basınca ezilen toprak,
Girdiğin gönüldür gülüm.
Rüzgâr eser düşer yaprak,
Bağrıma ödüldür gülüm.

Derman kalmadı bu kulda,

Kapladı engini dağların sisi,
Gönül yaprağına çiğ düşer şimdi.
Yine yamaçların başlar tipisi,
Silkinir tepeler çığ düşer şimdi.

Beklerim baharı gelecek diye,

Canımız Sağ Olsun

Eşe dosta sordum bizimki nerde?
Dediler oy verdik seçildi gitti.
Elbet seçersiniz irade hürde,
Bizim dayanacak gücümüz bitti.

Severken ayrılmak yiğide ardır,
Ölüm ver Allah’ım ayrılık verme.
Her gönülün kendi sultanı vardır,
Ölüm ver Allah’ım ayrılık verme.

Akar köpürerek sevdanın seli,

Ar Namus Nerede?

Ar namus nerede bilmek istersen,
O mazide kaldı deyiver gitsin.
İnsanlık kadrini görmek istersen,
O mazide kaldı deyiver gitsin.

Elinde bastonu ihtiyar aylak
Gece âleminde geziyor hala.
Sanki yeni yetme acemi çaylak,
Gözü güzelleri süzüyor hala.

Ömründe sevmemiş içinde uhde,

İndirdi Kur-an’ı beşer üstüne,
Hak yolum İslam’dır diyenler gelsin.
Kulların yaptığı insan büstüne,
Tapınmak haramdır diyenler gelsin.

İttifak eyledi ilim heyeti,

Yan göz bile olsa, bak bir yüzüme,
Gönlün geçti ise vur öldür beni.
Bıktım rüyalardan gel gündüzüme,
Dünyada vuslatı ver öldür beni.

Seni düşünmekten yoruldum yeter,

Yalnız Olmasam

Yine indi güneş dağlar ardına,
Korkmam karanlıktan yalnız olmasam.
Uykuda kâbus var hasret derdine,
Beni alt edemez bundan yılmasam.

Çanakkale de

El açmış Mevla’ya mezar taşları,
Güller ile açan Çanakkale de.
Adanmış yatıyor vatana başlar,
Tatlı candan geçen Çanakkale de.