Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Gurbete gidene adak sunarlar,
Adadığım adak bana utanır.
Sen giderken kiraz olan dudaklar,
Bir tebessüm bulmaz ona utanır.

İndim Akpınar'da suyunu içtim,

Yalnız Çam Dağları gel deme bana,
Yaşlandım yoruldum gelemem sana.
Yaylam şifalıdır söyleme bana,
Yaşlandım yoruldum gelemem sana.

Yol vermez Otingi ormanı bana,

Neden kahırlandın, ne ettim sana?
Karattın dünyamı dar ettin bana,
Yüklenir mi bunca cefa insana?
Çökerttin omzumu yetmedi Ebru,

Duymuyorsun avaz avaz ünümü?

Kurudu akmıyor gönül pınarı,
Vurdu bir vefasız ona yanarım,
Maziyi düşünür hayal sanarım,
Kâbus görüp rüya sanasın Ebru.

Açmasın gönlünde sümbüllü bağlar,

Şen şakrak ruhuma bir ahu gerek,
Yüzü melek hoş sohbeti bol olsun.
Sarı saçlarına muradı verek,
Sarsın kollarını selvi dal olsun.

Bakışı içimi korlasın yaksın,

Gönül gözü açık bunca ereni,
Bağrında saklayan Anadoluyum.
Dirhem toprak için canı vereni,
Bağrında saklayan Anadoluyum.

Yunus Emre bende, Mevlâna bende,

Yokladım gönlünü anladım bildim,
Dostluk çizgisinde bizi Nilüfer!
Sevgi makamından dersimi aldım,
Okunmaz alında yazı Nilüfer.

Sam yeli vurdu da döküldü tane,

Bilirler Seni

İnsanı insandır diye bilmeyen,
Boş yere konuşma bilirler seni.
Özde mana çizgisine gelmeyen,
Sen inkâr etsen de sorarlar seni.

Evrak arasından servet yutanı,
Biz yuhlarız amma büyükler korur.
Kuyruk yalayana alkış tutanı,
Biz yuhlarız amma büyükler korur.

Siz ömür sürerken koylarda yatta,

Vel hayâ vel iman denilir amma
Hayâmız emanet duruyor şimdi.
İmanda hep hayâ görülür amma
İmansızlar darbe vuruyor şimdi.

Yürüyemez olmuş asası elde