Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Gönül hasret duydu gül Nergiz'ime,
Demet demet ele ersin isterim.
Koklayıp kavuşsam, mor menekşeme,
Rayhası ruhumu sarsın isterim.

Hasretim ayrıyım sevgi selinden,

Meclis kurmuş yârenlerin elleri,
Çalar sazlar bülbül olmuş dilleri,
Edep erkan deyip gönül halleri,
Hoş ederler,hoş olmayı bilirler.

Meclisin başında gün görmüş biri,

Gül destesi olmuş güzelim yüzü,
Bal sürmüş diline tatlıdır sözü,
Arı oğul vermiş petektir özü,
Bendeki senlere kurban olayım.

Bir hoş ki endamı fidan filizi,

Bu nasıl sevgidir özümden vurdu,
Yaktı için için gönlüm kavurdu,
Rüzgar oldu harmanımı savurdu,
Çaresiz dertlere saldırdı beni.

Düçar etti zülüflerin teline,

Yasemim-1

Bu bayram yine bayram etmedim,
Gülüm telefonda yoldayım dedi
Yalan dolanları daha bitmedi,
Bayram günlerinde koldayım dedi.

Geldim ki Yörem'e gönül eğlensin.
Boş gönüle eğlen derim eğlenmez.
Gördü güzelleri kimi beğensin?
Boş gönüle eğlen derim eğlenmez.

Burda çok olur hoş kadın cana,

Sevda nedir diye sorarsan bana,
Düşer ateşine yanar anlarsın.
Sularda alevi atma yabana,
Bir güzel sözüne kanar anlarsın.

Atarsın kendini dağlara taşa,

Yaralı Aslan

Çok dertli vuruyor sazın teline,
Belli ki dertleri dağları aşar.
Aşkın sitemini örmüş diline,
Bağrından yangının dumanı taşar

El sıkıp ayrıldım gül yüzlü yardan,
Vah ayrılık yaman büktün belimi.
Eksik değil başım borandan kardan,
Vah ayrılık yaman büktün belimi.

Sis kapladı duman sardı önümü,

Utanç verir oldu çarkın düzeni,
Bana sorma gardaş vekilime sor.
Devletin malıyla servet dizeni,
Bana sorma gardaş vekilime sor.

Her tuttuğu işe hile katanı,