.
Güneş, denizin eteğine çöküp uykuya daldığında
ve dünya ellerini saklıyorken son hızla
mahsenlerin ceplerindeki son taşları biriktiren çocuklar da olmasa
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




İpek mipek kâr etmez bize..
her yolu yürünür bulduk bir vakit
kaybolduk
ulaşmak zor menzilimize...
-bizim bir şeyimiz yoktu, ulaşacağımız ve yitrebileceğimiz bir şey kalmamıştır.. neden kabullenemiyoruz..bilmiyoruz..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta