yavuzbayram77gmail.com
Eylülde bir serinlik var, yüreğin sessizliğini, sabahın buğusundaki yaprakların sallanışına ve doğan güneşe bırakıyorum ruhumu.
Uzun bir yol sonu benimkisi sonbaharın sessizliğine doğru
sensizliğe yürüyorum uzun bir yol benimkisi, yanında olanlar anlayamaz varlığı, yokluğuna doğan güneşe sokuluyorum, içim üşüyor, buğular göğe yükselirken bir gökkuşağı rengi kaplıyor tenimi ve ben yinede sensizim.
Anla ki sen sızım.
başka türlü bir şey benim istediğim:
ne ağaca benzer, ne de buluta.
burası gibi değil gideceğim memleket
denizi ayrı deniz,
havası ayrı hava..
Devamını Oku
ne ağaca benzer, ne de buluta.
burası gibi değil gideceğim memleket
denizi ayrı deniz,
havası ayrı hava..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta