Eylülde Aşk Şiiri - Recep Duran 2

EYLÜLDE AŞK

Eylülde aşk başkadır aslında yer ile gök arasında kavgadır
Eylül; en sevdiğim ay; hüzünlü ve mahzun;
Kendinden olanı başkasına vermenin erdemidir Eylül, hasat zamanı
Bazen güneşle bazen gözleri nemli aşkın hasat zamanı.
Yaprak açmak için önce tomurcuk olmak gerek
Önce onu doğum sancısı ile hayata katmak
Büyülü tomurcuklar arasında can taşımak
Dönmek, hayata tat vermek için
Salınır dostları ile birlikte hışırdayarak.
Gökyüzü mavi, hava berrak karşıdan hafif bir rüzgâr;
Saçlarını savurur ve gözlerden akan bir iki damla yaş
Damla ile demlenir ağacın yaprakları
Bulutların cengi ile tutuşur yağmur tufanı
Hazanla dolar dün tomurcuk iken şimdi dökülen yaprakları
Eylül; hem sıcaksın hem serin
Karar ver sen hangi mevsimsin?
Bu zamanda şimdi şu anda, zaman dursa,
Bir saat bir gün kadar uzun olsa Seninle beraber
Gündüz akşama, akşam geceye, gece şafağa kavuşmasa;
Ve ellerin ellerimde olsa
Gözlerin gözlerimden hiç ayrılmasa;
Yollar; uzayan yollar ufka kadar uzansa; sonsuza…
Dünün başka bugünün başka
Eylül; Artık karar vermenin vakti geldi ya gül gibi aç
Ya da ayın tutulması gibi kapan
İşte geliyor sert bir rüzgâr dalında kalan
Son yaprakların düştüğü ayrılık şarkısı
Şimdi bak Eylülle ne hale koyuldun
Yağmuru beklerken bir boraya tutuldun
Eylül son ayrılıklara gebedir
Düşüyor bir bir hazanla bu mevsim
Eylül; yaz güneşini özlediğim aysın
Bağrında bestelenen yeni şarkıların hüzünlü akşamısın
Sabahın çiğli yapraklarında ıslandığım.
Zaman ne eylüller gördü daha neler görecek…
Geçen mevsim değil zamanı unutan insan
Yüzünde beliren izlerden bilecek.
Eylül geldiğin ilk gün
Son gününde iki zamanlı bitmeyen yeni aşkların
Hem baharı hem kışısın.

24.09.2026

Recep DURAN