Aşka susayan kalbim birden güzel hisler yağmuruna tutuldu.
Kuraklık yaşayan bir toprağa yağan sağanak yağışı misali,
Atıştırdı aşkını ona susuz kalan kalbime.
Sonrasında hayatım yemyeşil olmaya hazırdı,
Yağmur sonrası mis gibi kokan toprak gibiydi...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta