Yağmur,yağmur,
yağmur
yağıyordu.
kızılca,kızılca
kıyamet kopuyordu
gök gürültüsü
panzerler
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yine eylül esti tenimde/sarısı yüzümde/damlayan gözümde...
................
Yeniden canlandı karanfil.
Ansızın yeni filizler doğdu
dalından...
Tomurcuk tomurcuk
hayat belirtileri.
Ve sevgi gösterileri...
Yine günler günleri
aylar ayları kovaladı
ve
bir Can geldi dünyaya
etrafında rengarenk karanfiller vardı...
............
Eylül hep hüzün ve acı çağrıştırır ama hayat hep yeni filizleri yeşertecektir...
Kutlarım saygıyla güzel ve umut dolu şiirinizi...Nurdan Ünsal
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta