Eylül Gibi Şiiri - Nafiz Faik Erbaş

Eylül akşamları
soğuk bir rüzgar vurur yüzüne
kış geliyor der gibi...
Öyle titrek bakıp durursun etrafa
yalnızlığa demir attım der gibi...

Susalım artık
hesaplaşma vakti geldi gibi...
karardı gökyüzü
içinde biriktirdiği tüm ağıtları
boşaltacak birazdan
ıslatacak kaldırımları
yıkayacak çıplak ağaçları
rüzgar savuracak yaprakları
öbek öbek darmadağın
sarı ve kahverengi...
sarhoş gibi...

Eylül işte böyle bir şey
yazı sindirememiş
kışa hazır der gibi...
Eylül yağmurdur, hüzündür
yaprak dökülür, kuşlar gelmez olur
üryan kalır ağaçlar
sonbahar gibi...
Eylül gibi...

Ayrılıkların
aşktan büyük yaşandığı
koca bir ömürdür eylül
sanki sonbahar gibi...