Vakit Eylül'dü,
Mevsim sonbahar.
Bahar görmemiş öksüz bir aşkın hazan yeline karşı son çırpınışlarının demleri!..
Ve kaçınılmazdı artık;
Sararmış umutların bir bir yürekten düşmesi.
Değmişti bir kere sevdaya, sonbaharın zemherir soğuğu elleri..
Öylesine yalnız kaldı ki yüreğim, öylesine çıplak
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta