Mevsim güz,yine bir eylül..
Mahşere giden son trenin son istasyona uğradığı.
Duyguların ağaç yaprakları gibi solup sarardığı.
kuşların tabiat'le helalleşip uzak diyarlara göçtüğü,
Hüznün çoğaldığı ve acıların unutulduğu mevsim..
Hani birgün beni bırakırsan ölürüm demiştim ya.
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta