Ey Yolcu..!
Ahlak bahçelerinde ak sümbül açmaz oldu
Öyle koktu insanlık ceset çiçeği soldu
Kaçırma gözlerini her şey yanında oldu
Ey yolcu dön aynana sen müttaki oldun mu?
Zulüm arşa vardı da niye suspus bu şehir?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta