Ey ölüm Şiiri - Şuayip Odabaşı

EY ÖLÜM!

Yaşama hevesimiz yok
Duydun mu beni ey ölüm!
İnsan hakkı insanda yok
Duydun mu beni ey ölüm!

Bir moda çocuk öldürmek
Gülen yüzleri söndürmek
Suçtur Allaha bildirmek
Duydun mu beni ey ölüm!

Dereler kanlı dolanır
Zalim gölleri ballanır
Azrail izin kullanır
Duydun mu beni ey ölüm!

Çocuklar açlık çekerler
Köpekler kemik ekerler
Çöplere insan dökerler
Duydun mu beni ey ölüm!

İnsan düşmanı moruklar
Savaşı durmaz körükler
Çocuk ölüsü doruklar
Duydun mu beni ey ölüm!

Kötü zamana gelinmiş
Barışın başı delinmiş
Analar düşman bilinmiş
Duydun mu beni ey ölüm!

Dünyayı kim satın almış
Doğan çocuk ölü kalmış
Zalimler Azrail olmuş
Duydun mu beni ey ölüm!

Gelinmiş kötü zamana
İnsan batmış toz dumana
Bak ekmek doğrar kanına
Duydun mu beni ey ölüm!

İsrail’in boş kudreti
Petrol gibi çok nefreti
Nerede insan iffeti
Duydun mu beni ey ölüm!

Şu insanlık iki yüzlü
Hepsi kaypak para gözlü
Yalan amel yanlış sözlü
Duydun mu beni ey ölüm!

ODABAŞI zil çalmıştır
Sınıflar hep boş kalmıştır
Azrail işsiz kalmıştır
Duydun mu beni ey ölüm!

Şuayip ODABAŞI
18.12.2023