Ey Mazak Şiiri - Kasım Kobakçı

Ne hacet var ey mazak sahte vurguya?
Dalda, kumda, taşta ses aramak niye?
*
Sen dibi duyarsın, dip de bir seni,
Sesi ve yatıp durduğun engini.
*
Ne gerek var ey gezgin süslü oltaya?
Uçta, sığda, kıyıda avunmak niye?
*
Sen kumu seçersin, kum da gölgeni,
Yeri ve dalıp sustuğun dehlizi.
*
Ne anlam var ey suskun parlak pulcuğa?
Ağda, yemle, tuzakla oyalanmak ne?
*
Sen akıntıyı bil, sular da seni,
Özü ve varıp bulduğun menzili.