Ey Gönül Şiiri - Muammer Kök

Ey gönül aldanma bu zamanın tatlı gülüşüne,
Vardır bir hilesi bir anda aldatır seni.
Sanma, o eski insan,hava,renk,mutluluk var,
Usanmadın değil mi,gör bak haline bir nazar.

Nice insanlar selam eyledi şu gördüğün sevdiklerime,
Yarın gelecek beşer selam eyleyecek şu gördüğüm sevdiklerine.
Bir bak geriye, başka ne kaldı, iyi kötü amelin,
Başın yaşam ile ölüm arasındayken bu sözleri söylersin.

Ey gönül kulak ver, ruhumu okşayan bu sadaya.
Ne zaman yazsam, Hak'tan gayrı bir mahbup buraya,
Hiç rahat vermedi o meçhul,dağladı durduğu yeri.
Biliyorum bu amansız hastalık hiç rahat vermeyecekti.

Ey gönül kulak ver, ruhumu okşayan bu sadaya.
O rahmet sahibi ki, mahzun gönüllerin bilir derdini.
Kulum üzülmesin, dünyaya küsmesin deyip,
Yağmurlu bir çarşamba akşamı gösterdi hakikati.

İşte ey gönül görüp uslanmaz mısın?
Allah'ı unutan bu zamana hala yanarsın.
Unutma ki ey dost,seni senden başka kim bilir?
Uzat elini Rahman'a ki, aradığın saadeti versin.

Giresun/ 21 Nisan 2010