Ey Gönül Şiiri - Mefkûdi

Sevda kıldım özlemi, sanma kendini bigâne ey gönül, Yar o ki firâkı bile firûz imiş, kıl kendini âmâde ey gönül. Bir gamzenin esiriyim, her daim hâzırım sâyende, Bu zindan ebeddir, bil kendini bende ey gönül. Didar-ı cânan celh eder nefsimi, nûr-u cemaliyle, Bırak Sâkî olsun melâlime, gör kendini peymâne ey gönül. Berhudar Mefkûdi, ne çâre vuslat bu yârene, Tatmışım ben bâde-i aşkı, bil kendini meftûne ey gönül.