Ey Gönül Şiiri - Yücel Özkü

EY GÖNÜL
Gönül, neden yollara düştün?
Dünya bir gölgeymiş, geçip gittin.
Bugün açan güle neden yandın?
Nedir telaşın, söyle ey gönül?

Baharın ardından hazan da gelir,
Dalından düşen gül toprağa değer.
Ömür su misali akar gider,
Dünya malı neye yarar, ey gönül?

Bir tatlı söz düşer gönül bağına,
Kırgınlık savrulur rüzgârla dağa.
İyilik ek de geç bu dünyadan,
Güzel bir ad bırak, ey gönül.

Yol uzun, gecenin sonu seherdir,
Her kara bulutun ardı güneştir.
Gönül sevgi ile kendini bulur,
Işığa yüzünü dön, ey gönül.

YÜCEL ÖZKÜ
14 Ağustos 2026/01:15