Ey Gönül Şiiri - Gecenin Efendisi

Aldanma sen fâni cihana,
Son menzilin kara toprağa.
Ne mal kalır ne de mülkün,
Varırsın Hakk’ın divanına.

Bugün dersin dünya benim,
Yarın eser kuru yelin.
Bir kefenden gayrı kalmaz,
Biter ömrün, susar dilin.

Hazır eyle özün sözün,
Hak yolundan ayırma yüzün.
Bir gün gelir defter açılır,
Ne cevaptır doğru sözün?

Yürü gönül, vakit tamam,
Geri dönmez geçen zaman.
Fâni olan göçüp gider,
Bâki kalan sadece Rahman.

Bugün dersin vakit benim,
Yarın eser son hevesin.
Bir kefenden başka kalmaz,
Sessiz olur son nefesin.

Nefse uyma ey gönül sen,
Ayrılma hiç doğru izinden.
Her adımın yazılırken,
Gizli kalmaz Hakk’ın gözünden.

Yürü gönül, vakit yakın,
Boşa geçirme ömrünü sakın.
Bir nefeslik dünya için,
Ahiretini yakma sakın.