Ey Gönül Şiiri - Gülizar

Her şeyi anladım bir seni anlayamadım ey gönül
Kaptırdın kendini bir akışa gidiyorsun
Hani hayallerin vardı senin uçsuz bucaksız
Ne oldu yoksa bu akışta onları da mı görüyorsun

Kaderin bir cilvesi mi diyelim buna ey gönül
Ummadığın bir zamanda çıkıvermedi mi karşına
Gökyüzünde süzülen pembe bir kuştu rüyanda o
Kalbe açık, kalbe gizli bir manaydı o

Şimdi ufuklara yelken açmak zamanı geldi ey gönül
Haberin olsun, bizi bundan sonra dalgalı denizler bekler
Yolumuz uzun, sabır sebat ve dua ister
Ama unutma şafak, karanlık gecelerin arkasından söker

Ömür; üç beş nefeslik bir zaman değil mi ey gönül
Dünya; bir ispat sahnesi değil mi ilahi huzurda
Peki ya varlık; sana bahşedilen en büyük nimet değil mi hayatta
O zaman nefse sabret, çünkü nimetler hep şükürle ayakta

Ben anlamam, sen daha iyi bilirsin ya ey gönül
Hani bi sevdalar vardır, derler ki; doyana kadar
Bide bi sevdalar vardır, mezara kadar
Ama sen öyle bir sevdaya tutul ki gönül, son durağı olmasın sonsuza kadar

Artık ben söylerim sen yine dinlersin ey gönül
Ayrılık yok beraberiz bir ömür
Müsadesizce içine aldığım o gönül
Daha beni çok konuşturacağa benziyor ey gönül, ah gönül, ey gönül...