Ey Felek Şiiri - Melik Köroğlu

Ey Felek
​
Felek senin ile bitti sözümüz,
Dönüp de bakmadın yaşlı gözüme.
Görünmez ağlara takıldı özümüz,
Bir gün olsun kulak vermedin sözüme.
​
Her zaman tersine döndürdün çarkı,
Bozdun düzenimi, yıktın bu parkı.
Sarayın enkazdan kalmadı farkı,
Ateşler düşürdün benim özüme.
​
Baharımı alıp kışlara saldın,
Ümidim var idi, elimden aldın.
Ben yalnız kaldıkça seyrede kaldın,
Hiç mi acımadın garip yüzüme?
​
Gurbet ellerinde bıraktın bizi,
Yüreğe kazıdın silinmez izi.
Baharda kuruttun yeşil denizi,
Külleri savurdun közüm üstüne.
​
Ne bir gül koklattın ne de bir gonca,
Yollara dizildi dertler boyunca.
Çileyle doldurdun ömrümğ bunca,
Geceler ekledin gündüz üstüne.
​
Dost bildiğim eller bir bir uzaktır,
Attığım her adım sanki tuzaktır.
Şu fani dünyada gülmek yasaktır,
Sitemim az gelir böyle düzeme.
​
Beni oyaladin tükendi taakat,
Feleğin elinden atilan tokat.
Gönül sabır diler Rabbinden fakat,
Hüznü nakış ettin bizim çehreme.

Melik Köroğlu (Salihi) Şair ve yazar