(Nevin’e…)
Bir dost ister ki insan
Engin denizler gibi…
Açılıp maviliklerine gözü kapalı
Mutluluk şarkıları dilinde bir parola
Bakir koylarında müşterek hayatın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




sen dostumsun benim gülünce güneşler açan...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta