Ey Diyarbekir Diyarbekir!
Sen, toprağındaki bereket, tarihe mal olmuş, içilmeye doyulmayan, hamravat suyundaki mert ve yiğitliksin.
Sen, aşkınla bilenen kılıçları, asırlar geçse bile, asla ve asla paslandırmazsın.
Sen, art niyetli insanların kemlikleri, sana ve
Seni sevenlere dokundurtmazsın.
Ve sen, gerçek Diyarbekirlileri, bir babanın evladını bağrına bastıdığı gibi canı gönülden kucaklarsın.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta